قیام مردم عراق و وحشت رژیم آخوندی

قیام مردم عراق که از روز سه‌شنبه ۹مهرماه آغاز شده، روز جمعه چهارمین روز خود را در میان خون و آتش پشت سر گذاشت. به‌گزارش رویترز تا بعد‌ازظهر جمعه(۱۲مهر) شمار قربانیان به‌ ۴۶تن رسیده است و به‌گزارش یک عضو کمیسیون مستقل حقوق‌بشر در عراق شمار مجروحان نیز حداقل ۱۴۴۷نفر است.

حکومت نظامی، مغلوب قیام‌کنندگان

مقامات عراق برای سرکوب و کنترل قیام سراسری مردم در بغداد و چند شهر دیگر از روز دوم اعلام حکومت نظامی کردند؛ اما مردم بپاخاسته به‌ این حکومت نظامی اعتنا نکردند و شجاعانه با دست خالی، به‌مصاف گلوله‌ها رفتند.

به گزارش آسوشیتدپرس(۱۱مهر) یک کارشناس خاورمیانه از مؤسسه مطالعات جنگ در واشنگتن گفت استفاده فوری و گسترده از نیروی نظامی علیه تظاهرکنندگان در استانهای مختلف نشان می‌دهد که «نیروهای امنیتی مغلوب حجم و گستردگی» تظاهراتها شده‌اند.

آسوشیتدپرس همچنین خاطرنشان می‌کند که تظاهرکنندگان بغداد، شبه‌نظامیان مورد حمایت رژیم ایران در درون نیروهای امنیتی را به‌خاطر اعمال خشونت مقصر می‌دانند.

تبلیغات رژیم علیه ‌قیام

بنا‌ به‌ گزارشهای منابع خبری این قیام مردمی که وابسته به‌هیچ‌یک از جریانهای سیاسی عراق نیست، رژیم و وابستگانش در عراق را وحشت‌زده کرده است. رژیم در رابطه با قیام عراق، به‌ ۲شیوه واکنش نشان داده است؛‌ از یک‌سو به‌صورت علنی که آن را در دستگاه تبلیغاتی و نمایشهای جمعه(۱۲مهر) رژیم می‌توان دید و از سوی دیگر به‌طور مخفیانه در سرکوب مردم عراق مستقیماً دخالت کرده و حتی آن را هدایت می‌کند.

به‌لحاظ تبلیغاتی، رژیم دجالگرانه تلاش می‌کند این قیام را نیز، هم‌چون قیام مردم ایران وابسته به‌ اروپا و آمریکا و اسراییل و عربستان و غیره... وانمود کند. خبرگزاری دولتی ایرنا(۱۱مهر) شعارهای تظاهرکنندگان عراقی را مشکوک خواند. این اشاره به‌ شعار «رژیم ایران، اخراج! اخراج!» است که در تظاهرات همهٔ شهرها، توسط قیام‌کنندگان سرداده شده است. خبرگزاری حکومتی صراط نیوز(۱۱مهر) هم این تظاهرات را سؤال‌برانگیز خوانده و می‌نویسد: «خدمات دولتی که شامل آب و برق و سایر امور خدماتی دولت می‌شود، از جمله علل اعتراضهاست. اما این‌که برخی لابه‌لای این شعارها علیه ایران شعار بدهند نشان‌دهنده پشت‌پرده و ماهیت حامیان این وضعیت است».

رژیم در تبلیغات خود هم‌چون شیوه معمول خود در قبال اعتراضات و قیام مردم ایران، قیام مردم عراق را نیز انکار یا کوچک‌نمایی می‌کند. تلویزیون آخوندی(۱۱مهر) به‌نقل از گزارشهای خبرنگاران یک شبکهٔ تلویزیونی عرب‌زبان دست‌ساز خود، مدعی بازگشت آرامش به‌ بغداد و ازسرگیری زندگی عادی شهروندان در شهرهای مختلف عراق شد و به‌نقل از مقامات عراقی گفت که «اجازه ادامه آشوبهای خیابانی را نخواهند داد». این مشابه همان عبارتی است که وزرات خارجه رژیم در بیانیه‌ای به‌کار برده است: «دولت و ملت عراق اجازه تداوم تحرکات آسیب‌رسان را نخواهد داد».

خبرگزاری حکومتی ایرنا(۱۱مهر) به‌نقل از این بیانیه می‌نویسد: «اطمینان داریم دولت و ملت عراق برای آرام کردن فضای ملتهب کنونی وارد عمل شده و اجازه تداوم برخی تحرکات را که باعث سوءاستفاده بیگانگان خواهد شد نخواهند داد». عباراتی که هیچ معنایی جز دخالت آشکار در امور عراق و صدور فرمان کشتار ندارد.

نقش مستقیم رژیم در سرکوب و کشتار

رژیم عملاً در سرکوب تظاهرکنندگان شرکت داشته است. تلویزیون رویترز گزارشی از بغداد پخش کرد که طی آن یکی از تظاهرکنندگان عراقی گفت: «آنها که گلوله‌های جنگی شلیک می‌کنند، ایرانی هستند و به‌ فارسی صحبت می‌کنند، با آنها که صحبت می‌کنید به‌ فارسی پاسخ می‌دهند»!

بسیاری گزارشها نیز حاکی است که شلیک به‌سوی تظاهرکنندگان توسط گروه‌های شبه‌نظامی دست‌ساز رژیم در عراق نظیر حشدالشعبی، عصائب اهل حق و امثال آنها صورت گرفته است و مردم عراق نیز با حمله و به‌آتش کشیدن مراکز این گروهها و همچنین دفاتر مزدوران جنایتکاری مانند نوری مالکی و قیس خزعلی و امثالهم واکنش نشان داده‌اند. همچنین گزارشهایی حاکی از آن است که هدایت سرکوب، توسط سرکردگان سپاه پاسداران صورت می‌گیرد. از جمله تلویزیون الحدث خبر داد: «پاسدار قاسم سلیمانی، سرکرده نیروی تروریستی قدس، در بغداد اتاق عملیات تشکیل داده و شبه‌نظامیان عصائب و حزب‌الشیطان عراق و سپاه بدر را برای مقابله با قیام‌کنندگان عراقی بسیج کرده است».

اینها مشابه همان اقدامات جنایتکارانه‌ای است که طی سالهای گذشته توسط رژیم آخوندی در مورد سرکوب و کشتار مردم سوریه صورت گرفته است.

چرایی واکنش دیوانه‌وار رژیم

این که رژیم خود را طرف متخاصم قیام مردم عراق می‌داند، دلایل روشنی دارد. رژیم به‌خوبی می‌داند که اگر این قیام پیروز شود دیگر جای پایی برای رژیم در عراق باقی نمی‌ماند چرا که مزدورانی مانند نوری مالکی و فالح فیاض و هادی عامری و امثالهم از صحنه حذف شده و بایستی پاسخگوی جنایتهایشان در حق مردم عراق باشند و دست رژیم از عراق کوتاه می‌شود و این به‌معنی فروریختن پایه اصلی «عمق استراتژیک» رژیم است که تاثیر بلافصل در وضعیت رژیم در منطقه و در داخل ایران دارد.

از آنجا که سمت و سوی ضدرژیمی قیام مردم عراق کاملاً بارز است، رژیم آن را منشأگرفته از مجاهدین می‌داند و جمعه‌بازارهای ۱۲مهر صحنهٔ زوزه‌های امام‌جمعه‌های خامنه‌ای علیه مجاهدین در همین رابطه بود؛ به‌عنوان نمونه امام‌جمعهٔ خامنه‌ای در بروجرد گفت: «موج‌سواری و خرابکاری (مجاهدین) و ضدانقلاب برای کمرنگ کردن حضور مردم در کشور عراق برای برگزاری مراسم اربعین حسینی، واضح است».

سایهٔ تردید بر نمایش دجالگرانه «اربعین»

یکی از علل ناراحتی و نگرانی رژیم آن است که قیام عراق را علیه نمایش راهپیمایی اربعین می‌داند. آخوند امامی کاشانی در نمایش جمعه تهران(۱۲مهر) گفت: «شما الآن می‌بینید دشمن متوجه اربعین شده متوجه به‌ عراق شده ایجاد مزاحمت می‌کند».

نمایش دجالگرانهٔ رژیم به بهانه اربعین در واقع طرح و برنامهٔ رژیم برای بلعیدن عراق است که رژیم در شرایط درماندگی مطلق و در آستانهٔ سرنگونی نه تنها آن را کتمان نمی‌کند، بلکه آشکارا بیان هم می‌کند؛‌ از جمله خبرگزاری حکومتی ایسنا(۱۲مهر) اظهارات ابلهانهٔ یکی از مهره‌های رژیم به‌نام روح‌الله جمعه‌ای در ارتباط با «چرایی وقوع حوادث اخیر در عراق» را منعکس کرده و می‌نویسد: «هراس از گسترش و نهادینه شدن مراسم اربعین که موجب الفت میان دو ملت ایران و عراق شده و نوید آینده بسیار روشنی در مناسبات دو ملت تا مرز یکی شدن می‌دهد».

این همه وحشت، چرا؟

سخن آخر این‌که قیام مردم عراق در وهلهٴ اول در اعتراض به‌ فقر و فساد و تبعیض و چپاول و جنایت صورت گرفته، اما مردم عراق از ریشه‌های این مفاسد و وضعیت اسف‌انگیز میهنشان که نتیجهٔ اشغال پنهان کشورشان توسط دیکتاتوری ولایت‌ فقیه است، غافل نیستند. همان پدیده‌ای که باعث شده مردم عراق مانند مردم ایران به‌رغم برخورداری از ثروتهای بیکران خدادادی، یکی از محروم‌ترین و فقرزده‌ترین ملتهای جهان باشند. از همین رو در شعارهای قیام‌کنندگان «الشعب یرید اسقاط النظام» (مردم سرنگونی این نظام را می‌خواهند) یکی از شعارهای محوری است. علاوه بر این مردم عراق خوب می‌دانند بسیاری از کسانی که سرنوشت عراق را به‌دست گرفته‌اند، آلت دستهای رژیم آخوندی حاکم بر ایران هستند، از این رو پابه‌پای شعار اسقاط نظام، شعار «رژیم ایران اخراج! اخراج!» از شعارهای رایج در همه شهرهای قیامی است و نشان می‌دهد که شعار سرنگونی نظام مترادف اخراج رژیم از عراق است. از این روست که رژیم این‌چنین وحشت‌زده شده چرا که نگران است قیام مردم عراق جرقه‌ای بر انبار دینامیت خشم و نفرت مردم ایران نیز باشد.