هموطنان سیل‌زده، بر بالای درختهای نخل

شاید تمام حرفی که می‌توان از پیامدها و وقایع سیل چند روز اخیر در سیستان و بلوچستان گفت در همین عکس خلاصه شود؛ مردانی که از یک نخل بالا می‌روند تا در سیل غرق نشوند، تصویری از یک طنز تلخ؛ طنزی تلخ از زندگی انسان‌هایی‌ که با کوچکترین حادثهٔ طبیعی، به بازی گرفته می‌شوند، داستانی که سالهاست ادامه دارد.

سیل بهار امسال که بالغ بر ۳۵هزار میلیارد تومان (بیش از بودجهٔ عمرانی یک ساله کشور) خسارت مستقیم به مردم وارد آورد، می‌توانست هشدار خوبی برای کارگزاران حکومتی باشد که فکری به‌حال زیرساختهای کشور مخصوصاً در استانهای جنوبی و سیستان و بلوچستان انجام دهند؛ ساخت زیر پل برای عبور سیل، لایروبی نهرها، درست کردن خاکریزهایی که مانع از ورود سیل به مناطق مسکونی شود و دهها کار کارشناسی دیگر که بتوان با انجام آن سیل غارتگر را به مناطق خاصی هدایت و ذخیره کرد؛ کاری که اکنون در بسیاری از کشورهای صنعتی و حتی نیمه صنعتی نیز رایج است. اما روحانی در همان زمان با بازدید از مناطق سیل‌زده تنها به دادن وعده‌های پوشالی بسنده کرد و در انتها مردم را با مصیبتهایشان تنها گذاشت.

اسماعیل نجار، رئیس سازمان مدیریت بحران کشور، در رابطه با سیل استان سیستان و بلوچستان گفت: «...متأسفانه بخش اعظمی از زیرساخت‌های روستایی در این واقعه از بین رفته است، همین امر باعث قطع شدن محور‌های ارتباطی در ۵۰۰روستا تا الآن شده است. قطع برق ۱۳۰روستا، قطع شبکه توزیع آب آشامیدنی ۱۰۰روستا، آسیب شدید به محصولات کشاورزی در شهرستانهای دلگان، کنارک و چابهار تا اینجا بخشی از مشکلاتی است که پیش‌روی مردم قرار گرفته است. مضاف بر این ۲۰هزار واحد مسکونی در مناطق مرکزی و جنوبی استان دچار تخریب ۱۰تا ۱۰۰درصدی شده‌اند». (فرهیختگان-۲۳دی ۱۳۹۸)

حسینعلی شهریاری، عضو مجلس از زاهدان، با اشاره به وضعیت شهر زاهدان در پی سیل اخیر گفت: «این سیل، خرابی‌هایی به‌دنبال داشته به‌خصوص در حاشیه زاهدان که ۳۰۰هزار نفر حاشیه‌نشین وجود دارد و اکثر خانه‌ها خشت و گلی است و افراد مستضعف در این خانه‌ها ساکن هستند، تعدادی از آنها مجبور شدند با پلاستیک سقف خانه‌های خود را بپوشاندند تا مشکلی برای آنها به‌دلیل بارندگی‌های زیاد ایجاد نشود».(ایران- ۲۳دی ۱۳۹۸)

شهنوازی، مدیرکل مدیریت بحران استانداری استان سیستان‌ و‌ بلوچستان توضیح داد: «به‌دلیل نبود بالگرد بحث امدادی با تأخیر روبه‌روست و در برخی نقاط مردم در روی درختان رفته‌اند تا از سیل در امان بمانند».(فرهیختگان- ۲۳دی ۱۳۹۸)

قابل پیش‌بینی بودن سیل اخیر

در جریان سیل اخیر با این‌که هواشناسی از چند روز پیش وقوع بارش باران شدید را پیش‌بینی کرده بود باز هم هیچ کاری جز اطلاع‌رسانی ناقص به مردم کاری صورت نگرفت و به همین دلیل با شدت گرفتن بارندگی، مردم محروم دچار خسارات مادی بسیاری شدند. اما با همه این اوضاع موهبتی استاندار با وقاحت تمام گفت: «لطف خدا شامل حال ملت ایران شده و برف و باران سراسر کشور را فراگرفته...».(ایرنا-۲۳دی ۱۳۹۸)

شاید این کارگزار رژیم یادش رفته باشد که در قرن بیست و یکم به‌سر می‌بریم و این‌که در زمانی می‌توان شکر خدا را از این همه باران به جا آورد که آن را مهار کرد و مورد استفاده قرارداد. یعنی جریان آب ناشی از باران را به یک نقطهٔ پیش‌بینی شده هدایت و ذخیره نمود، نه این‌که دست روی دست گذاشت تا جانها، خانه‌ها، پلها، جاده‌ها، دام و احشام و باغ و مزارع و داراییهای مردم از بین برود و آنگاه دجالگرانه خدا را شکرکرد!.

بدون شک این کارگزار دست چندم رژیم هم خواسته است که تقلید ناشیانه‌ای از رئیس‌جمهور خود کند که بهار امسال بعد از بارندگی و سیل شدید که باعث کشته شدن دهها تن از مردم و خرابیهای وحشتناکی شده بود، خدا را شکر کرد که نزول رحمت کرده است و این هم داستان تلخ دیگری از سرنوشت مردم ایران است که به دست عده‌یی شیاد غارتگر اداره می‌شود که به‌جای انجام هر کاری برای مردم، همه چیز را به خدا حواله می‌دهند.

خبرنگار روزنامهٔ حکومتی ایران در توئیتی نوشت: «تمام آبی که در حال حاضر به‌صورت سیل در دشتیاری جاری شده، به‌خاطر باران نیست. بخشی از آن نتیجه‌ سرریز شدن سد زیردان چابهار است. با وجود این‌که از دو هفته پیش نسبت به‌وقوع بارندگی شدید هشدار داده شده بوده، آب سد رهاسازی نشده و همین شدت سیلاب را بیشتر کرده است.» اگر تنها ۱۰درصد از ۲۰۰میلیون یورویی که با شتاب به حساب سپاه پاسداران ریختند تا خرج شلیک و کشتار کند، صرف تعمیر و بازسازی سدها و مهار آب‌ها می‌شد شاهد درد بی‌پناهی، آوارگی و مرگ تدریجی عزیزانمان در سیستان و بلوچستان و سایر نقاط ایران به‌خاطر سیل نبودیم.

فساد و کاهش بودجه در هلال احمر

چندی پیش علی اصغر پیوندی و شماری از مدیران هلال احمر به‌دلیل فساد مالی و رانت‌خواری و «واردات داروی سالک» دستگیر و بازداشت می‌شوند، هر چند که اکنون دزدی مدیران در نظام ولایت فقیه به یک امر ساده و پیش‌پا افتاده تبدیل شده است و تنها میزان دزدی‌ها است که مورد توجه قرار می‌گیرد. اما قسمت اسف‌بار این قضیه این است که هلال احمر به‌عنوان اولین نهادی که می‌بایست قبل از هر ارگان دیگر به مناطق آسیب دیده رسیده و به کمک مردم بشتابد خود دچار پوسیدگی از درون شده است.

«... نبود مدیریتی که مدت‌هاست بعد از استعفای علی‌اصغر پیوندی مدیر بازداشتی این مجموعه و هم‌چنین بازداشت و استعفای جمعی دیگر از مدیران هلال‌احمر جای خالی آن حس می‌شود...در شرایطی هستیم که مدیریت شرایط بحرانی و امدادرسانی به‌موقع و درست حداقل انتظاری است که حجم بالایی از آن هم متوجه نهادی هم‌چون هلال‌احمر است».(فرهیختگان -۲۳دی ۱۳۹۸)

بودجهٔ سازمان هلال احمر هم با توجه به این‌که ایران کشوری است که در آن حوادث طبیعی زیادی رخ می‌دهد و احتیاج به یک سازمان قوی و گستردهٔ خدماتی مانند هلال احمر دارد، ‌در سالهای ۹۶تا ۹۸نه تنها افزایش نیافت بلکه سیر نزولی هم یافت، هر چند که همین کاهش بودجه باعث نشد تا متولیان هلال احمر دست از دزدی‌ها و فساد خود از درون این نهاد بردارند.