تحریم وزارت اطلاعات آخوندها، اولین بار در جهان، چرا؟

۱۳۷۹/۱۰/۲۰

سخن روز

روز سه‌شنبه ۱۸دی ۹۷ اتحادیهٔ اروپا وزارت اطلاعات رژیم آخوندی را به‌علت نقش آن در توطئه‌ها و سوءقصدهای تروریستی در خاک اروپا مورد تحریم قرار داد. این اولین بار است که سرویس اطلاعاتی یک کشور توسط ۲۷کشور عضو اتحادیهٔ اروپا مورد تحریم قرار می‌گیرد. از این‌رو این اقدام انعکاس گسترده‌ای در جهان داشت و در داخل رژیم نیز با واکنشهای وحشت‌آلود بسیار همراه بود.

این اقدام چه معنایی دارد؟

چرا رژیم از این اقدام این‌قدر وحشت کرده است؟

چرا در بحبوحه‌ای که بحث سازوکار اروپا و کمک به رژیم برای عبور از بحرانها مطرح هست، ناگهان با چنین تصمیمی مواجه می‌شویم؟

این اقدام چه تأثیری بر روند وقایع و بر سیاست خارجی رژیم می‌تواند داشه باشد؟

مفهوم و اهمیت تحریم اروپایی وزارت اطلاعات

این برای اولین بار است که اتحادیه اروپا ارگان اطلاعاتی رسمی یک رژیم را مورد تحریم قرار می‌دهد. و این به‌معنی آن است که این رژیم یک رژیم تروریست است.

ضمن این‌که تحریم رژیم از سوی فرضا حکومت آمریکا یک معنی دارد، اما هنگامی که اتحادیه اروپا که متشکل از ۲۷کشور است، چنین تصمیمی می‌گیرد، این دیگر یک اجماع است علیه رژیم، آن هم از سوی کشورهایی که قرار است به رژیم یک بسته کمکی در قبال تحریم‌های آمریکایی بدهند!

این تحریم چه پیامدهای مادی‌ای دارد؟

برخی ناظران معتقدند وزارت اطلاعات که اساساً در داخل ایران فعال است و احتمالاً اموال زیادی در خارج نداشته باشد، ضمن این‌که یکی از دیپلمات تروریستهای رژیم هم که در لیست قرار گرفته، یعنی اسدالله اسدی هم‌اکنون در زندان همین اروپایی‌ها است؛ پس این تحریم چه تاثیری و چه اهمیتی می‌تواند داشته باشد؟

روشن است که وزارت اطلاعات با نام رسمی خود ممکن است اموال زیادی در خارج‌ کشور نداشته باشد، اما با نامهای پوششی دیگر حتماً دارد و اینها برای سازمانهای اطلاعاتی چندان ناشناخته نیستند. ضمن این‌که مقامها و عناصر اطلاعاتی رژیم هم مانند سایر مقامهای رژیم حتماً اموال و حسابهای بانکی دارند و اینها هم مورد تهدید قرار می‌گیرند.

علاوه بر اموال و حسابهای بانکی، این لیست تحریمها آنها را در تردد در خاک اروپا هم خیلی دچار دست‌بستگی می‌کند و در معرض ریسک قرار می‌دهد.

پیامدهای سیاسی تحریم

اما مهم‌تر و فراتر از این محدودیتها و ممنوعیتها، این تحریم،‌ آثار سیاسی بسیار وخیمی بر رژیم دارد که آن را از واکنشها و سوزوگدازهای رژیم می‌توان دریافت. از جمله:

فریدون مجلسی، دیپلمات پیشین رژیم که همسو با باند روحانی است، با اشاره به اظهارات وزیر خارجه دانمارک در مورد تحریم وزارت اطلاعات در روزنامهٔ همدلی با نگرانی گفت: «در حوزه دیپلماسی چنین ادعاهایی بسیار سنگین است و می‌تواند منجر به تیرگی بیش از حد مناسبات بین دو کشور شود. و از آنجایی که دیپلمات‌های اروپایی مشرف به کار و آگاه از اثرات حقوقی گفته‌های خود هستند، معلوم می‌شود که با طرح این اتهام در حال کلید زدن فاز جدیدی از رویارویی با نظام جمهوری اسلامی هستند». و به باندهای نظام هشدار داد: «بهتر است نظام نسبت به آنچه که غرب درباره آن حساس است، یعنی تهدیدهای علنی برخی کشورها، پاره‌ای ملاحظات امنیتی را انجام دهد».

تحریم در گیرودار کادو‌پیچ کردن بسته اروپایی؟!

اینک سؤالی که مطرح است این است که: این لیست‌گذاری در شرایطی انجام می‌شود که اتحادیهٔ اروپا در حال به‌اصطلاح تعامل با رژیم است و بحث سازوکار اروپا برای کمک به رژیم در جهت عبور از تحریمها در میان است، آیا اینها با هم تناقض ندارد؟

در پاسخ باید گفت:

حتماً که این اقدام به مذاق مماشات‌گران اروپایی خوش نمی‌آید و یک ضربه کاری به سیاست مماشات است.

و معلوم است که چنین اقدامی خود‌به‌خودی حاصل نشده و نتیجهٔ فعالیتها و افشاگریهای بی‌امان مجاهدین است؛ بی‌جهت نیست که رژیم در واکنشهای خود این همه علیه مجاهدین عقده گشایی می‌کند.

آنچه ظریف گفت

ظریف در توئیت خود یک بار دیگر روضهٔ ۱۲هزار کشته رژیم به دست مجاهدین را خواند.

جالب اینجاست که خامنه‌ای هم دیروز با عقده‌گشایی علیه مجاهدین آمده ابراز خوشحالی کرده که سال ۲۰۱۹ هم آمد و رژیم سرنگون نشد.

خود همین روزشماری و سال‌شماری آن هم در کنار ابراز وحشت از مجاهدین خیلی گویاست. البته او به علل مشخص سیاسی ترجیح داد که تنها به اقدام اتحادیهٔ اروپا اشاره کند و فعلاً از بردن اسم مجاهدین خودداری کند!

بازتاب‌های رسانه‌ای رژیم

روز چهارشنبه ۱۹دی روزنامهٔ حکومتی وطن امروز از باند دلواپسان با عنوان «تحریم به جای SPV » نوشته است: «وزارت‌خارجه فرانسه ۲اکتبر(۱۰مهر) وزارت اطلاعات ایران را متهم به تلاش برای اقدام تروریستی در همایش (مجاهدین) در پاریس کرد. سازمان اطلاعات فرانسه نیز همان زمان مدعی شد: «بدون هیچ تردیدی وزارت اطلاعات ایران در اقدام به بمب‌گذاری در گردهمایی مجاهدین خلق در پاریس دست داشته است». پس از آن بود که فرانسه اموال وزارت اطلاعات ایران در این کشور را توقیف کرد».

و روزنامهٔ کیهان خامنه‌ای روز چهارشنبه ۱۹دی ۹۷ نوشت:‌

«تابستان ۹۷ نیز فرانسه - میزبان و حامی و پناهگاه (مجاهدین) - در اقدامی غیرقانونی و به دلایل واهی یک دیپلمات ایرانی را اخراج کرد. در روزهای گذشته نیز آلبانی که مدتهاست به پایگاه (مجاهدین) مبدل شده، در اقدامی گستاخانه ۲دیپلمات ایرانی را به دلایل واهی از این کشور اخراج کرد.

نکته قابل تأمل اینجاست که یکی از دیپلمات‌های اخراج شده ایرانی، «غلامحسین محمدنیا» از اعضای تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای است!».

تاثیر این تحریم بر سیاست خارجی رژیم

در این مورد نیز باید گفت بی‌تردید این در روابط رژیم با اروپا و بالمآل بر روابط خارجی رژیم تاثیر می‌گذارد.

کما این‌که وزیر خارجه اردن گفت: «ما همچنین پیگیر کار ادامه‌دار برای مقابله با نفوذ شرورانه تهران در منطقه هستیم». اردن با فراخواندن سفیر خود از تهران در سال گذشته در اعتراض به تجاوزات آشکار رژیم ایران به امنیت و حق حاکمیت یک موضع‌گیری قوی کرد.

این تحریم همچنین بحران درونی رژیم را هم تشدید می‌کند.

مانند کیهان که روز چهارشنبه ۱۹دی نوشت: «تازه‌ترین میوه باغ برجام! اروپا قرار بود تضمین بیاورد تحریم آورد»!

همین روزنامه روز چهارشنبه نوشت: «در سایه سکوت و بی‌عملی دولت و دستگاه دیپلماسی، اروپا روزبه‌روز بر اقدامات خصمانه علیه ملت ایران می‌افزاید... به‌عنوان نمونه، فرانسه اکنون میزبان (مجاهدین) است».

به این ترتیب، اکنون جهان با رژیمی روبه‌روست که به‌علت تروریستی تحریم هم شد و این بدعت را اروپایی‌هایی نهادند که بی‌شکاف دنبال کمک به رژیم بودند!