روحانی؛ ضد و نقیض‌گویی و قدرت‌نمایی پوشالی

  • ۱۳۹۷/۱۰/۲۶

سخن روز

روحانی اخیراً در زنجیرهٔ تناقض‌گویی‌های خود ضمن تکرار آمار و ارقام جعلی از پیشرفتهای نادیدنی اقتصادی، یک ژست موشکی و ماهواره‌یی هم وارد کرده و در همهٔ سخنرانیهای خود آن را خرج می‌کند وی روز ۲۴دی ۹۷در یک سخنرانی در استان گلستان از یک طرف گفت که نظام قرار است موشک و ماهواره در مدار زمین قرار دهد. از طرف دیگر بحث از مشکلات جدی نظام کرد و این‌که تحریم نفتی و بانکی و کشتیرانی فشار بسیار زیادی به نظام وارد می‌کنند و این‌که دولتش نمی‌تواند پاسخگوی معضل بیکاری باشد و...

این دو موضوع کاملا متفاوت است! از یک طرف پرتاب ماهواره،‌ از طرف دیگر ناتوانی در حل مشکل نان و آب مردم!

فتح فضا با مشکل نان شب!

توان پرتاب ماهواره یعنی این‌که نظام از نظر اقتصادی و زیرساختها، به مرحله‌ای از رشد اقتصادی و اجتماعی رسیده و‌ دارای چنان ثباتی است که مسایلش روی زمین حل شده و اینک در آستانه فتح آسمان است! قبل از هر گونه تشریح و استدلالی برای اثبات این اصل، باید اشاره کرد صرف شکست پرتاب این ماهواره پس از آن همه دود و دم تبلیغاتی شاهدی بر این مدعا است.

خبر شکست پروژهٔ ماهواره را رسانه‌های رژیم و وزیر ارتباطات دولت روحانی این چنین رسانه‌یی کردند. جهرمی در حساب توییت خودش نوشت: خبر خوب طلب شما، بامداد با وزرایICT دولتهای ۸ام تا ۱۲ام به پایگاه فضایی امام خمینی رفتیم. ماهواره‌بر با طی ۲مرحله موفق، در مرحله۳به سرعت کافی نرسید و «پیام» در مدار آرام نگرفت. «دوستی» در انتظار حضور در مدار، با جوانان عزم کردیم مجدد بسازیم».

و بعد دلقک مآبانه اضافه می‌کنه:‌ «راستی، با برخی شوخی‌ها در پست قبلی حال کردم». منظورش کامنتهایی است که کاربران شب قبل از آن روی متن توییتش که لاف و گزاف کرده بود گذاشته بودن و حساب او را کف دستش گذاشته بودند.

اما برای دیدن ارتباط بین پیشرفتهای علمی و تکنیکی با شرایط اقتصادی و اجتماعی یک جامعه نگاهی به اقتصاد و صنعت کشورهایی که توان فرستادن ماهواره به فضا دارند کافی است.

چنین کشورهایی همه از اقتصادهای با مبانی بسیار مستحکم، و‌ صنایعی پیشرفته برخوردار هستند، مانند آمریکا، ژاپن، انگلیس و فرانسه، یا حتی روسیه و چین که اقتصادشان حداقل لرزان و در حل فروپاشی نیست.

حتی کشوری مثل هند هم که توان فرستادن ماهواره دارد، از اقتصاد با ثباتی برخوردار است. هند اکنون به‌عنوان چهارمین اقتصاد جهان شناخته می‌شود. رشد اقتصادی ۸درصد دارد. درآمد سرانه هند در حال حاضر بیش از ۲۵۰۰دلار است و کارشناسان اقتصادی پیش‌بینی می‌کنند تا سال ۲۰۲۰به۵هزار دلار هم برسد.

وضعیت رژیم

اما اقتصاد رژیم آخوندی در چه وضعیتی است؟

مرکز پژوهشهای مجلس رژیم در شهریور امسال گزارش داد: رشد اقتصاد ایران سال ۹۷و ۹۸منفی می‌شود!

رئیس مرکز تجارت جهانی رژیم ابتدای امسال گفت: سال ۹۷ اشک همه در خواهد آمد!

علت هم روشن است. کشورهایی که اقتصادی محکم دارند، مبنای اقتصادشون بر پایه تولید صنعت، کشاورزی توریسم و... هست.

اما ساختمان اقتصاد رژیم آخوندی بر چه پایه‌یی بنا شده است؟

کدام صنایع؟ توریسم؟ خودروسازی؟ کشاورزی؟...

هیچ کدام! زیرساخت اقتصاد رژیم بر روی «رانت، قاچاق و واردات انبوه» سوار است. پدیده‌یی که «راه را بر هر گونه تلاش برای سامان‌یابی اقتصاد ایران» بسته است. (رادیو فرانسه-۷آبان ۹۳)

اقتصاد رژیم یک اقتصاد بی‌بنیاد انگلی است!

این نوع اقتصاد نه تنها از هیچ ثباتی برخوردار نیست، بلکه خودش هر پایه اقتصادی را هم منهدم می‌کند.

به‌عنوان نمونه چرا در حال حاضر تولید در ایران منهدم شده است؟ علت آن همین واردات بی‌رویه است که در انحصار پاسداران و باندهای وابسته به رژیم است. خودشان می‌گویند بیش از ۶۰درصد کارخانه‌ها و مراکز تولیدی تعطیل شده‌اند. (آمار واقعی البته بیش از این است)

به همین علت، این اقتصاد همواره در معرض فروپاشی است. بهمن ۹۰که تحریمهای نفتی و بانکی اعمال شد، اقتصاد نظام تا آستانه سقوط پیش‌رفت.

همگان به یاد دارند که آن هنگام مقامات همین نظام گفتند دچار«خفگی اقتصادی» شده‌اند و در نتیجه با «زانوان خونین» به پای امضای برجام رفتند.

همان هنگام مؤسسه‌ سرمایه‌گذاری بین‌المللی که اتحادیه‌یی پرنفوذ، متشکل از بزرگ‌ترین مؤسسات مالی جهان است اعلام کرد: «آینده اقتصاد ایران به توافق اتمی‌ گره خورده است. اگر توافقی رخ ندهد، کشتی شکسته اقتصاد ایران غرق خواهد شد».

برجام مقداری از تنش این اقتصاد درهم شکسته کاست. اما اکنون که برجام هم به باد رفته می‌نماید، بسیار روشن است که باز هم اقتصاد رژیم به لبه همان پرتگاه سقوط قبلی نزدیک شده است!

فتح فضا یا دود استتاری بر انهدام اقتصادی؟

اکنون تبلیغات موشکی و ماهواره‌یی هم اساساً یک دود استتار برای پوشاندن همین وضعیت رو به تلاشی نظام است.

همان که خودشان با عبارت «پروپاگاندا» از آن یاد می‌کنند.

روحانی اخیراً نظام را به یک بیمار در حال احتضار تشبیه کرده و گفته بود با این بیمار باید امیددرمانی کرد!

برای همین هم سخنگوی مجاهدین گفت پرتاب ماهواره پیشکش! تو هواپیما را سالم به زمین بنشانی کافیست!

شکست مفتضحانه پرتاب موشکی آخوندها مهر تاییدی است به تمامی این واقعیت‌ها.

ماهواره مهمتر است یا بحران نان مردم و کاهش تهدید قیام؟

اکنون اولین سؤالی که به ذهن ناظران داخلی اوضاع ایران می‌زند این است که چرا رژیم هزینه‌های لازم برای این قبیل ماجراجویی‌ها را خرج ضروریات مردم و حتی دستمزدهای عقب‌افتاده‌اشان نمی‌کند تا از بالا گرفتن موج قیام موقتاًً هم که شده، جلوگیری کنند!؟

پاسخ روشن است:

به این علت که اگر آخوندها واقعاً پای رسیدگی به معیشت مردم بروند، باید سرمایه‌های مردم را به جای هزینه کردن برای سپاه و دخالت در منطقه و تروریسم و سرکوب، صرف وضعیت معیشتی توده‌ها یکنند. و این یعنی تیشه زدن به ریشه نظامشان!

به همین علت، رژیم به جای حل واقعی مشکلات مردم و بحرانهای اجتماعی، ترجیح می‌دهد با بوق و کرنای تبلیغاتی و شلوغ‌بازی‌هایی مانند پرتاب ماهواره (حتی پرتاب شکست‌خورده!) از زیر بار حل واقعی بحرانهای اقتصادی اجتماعی مردم شانه خالی کند. امری که پیآمد آن در یک «ابربحران» متکاثف شده و عنقریب رژیم را زیر خواهد گرفت. واقعیتی که در همان سخنرانی روحانی در گلستان گوشه‌هایی از آن هویدا شد!

روحانی جواب پشت‌هم‌اندازیهای خود را از مردم آگاه استان گلستان دریافت کرد و در حالی که تبلیغات‌چیهای رژیم می‌کوشیدند مردم را به ابراز احساسات نسبت به روحانی وادار کنند. مردم با هو کردن او نفرتشان را ابراز کردند.